Marrakech eerste indrukken

Deze namiddag aangekomen in Marrakech na 2 uur vertraging op onze vlucht (amaai zo vroeg opgestaan voor niks). Na 3.30u vliegtuig (amaai mijn benen). Na duizenden douanecontroles (amaai mijn paspoort). Na een busrit langs enkele hotels (amaai wat een kasten). En na een wandelingske door een straatje met een vriendelijke meneer die onze valiezen naar onze riad droeg in zijn huifkar (amaai das duur).

Eerste indrukken?

Het is hier lekker warm. T-shirtwarm. Zelfs al schijnt de zon niet echt. We zijn wel niet zeker of het een lichte bewolking is, of een dikke laag smog.
In onze riad, die vlakbij het centrale Jemaa El-Fna-plein ligt, is het ongelofelijk stil. We zijn momenteel ook de enige gasten. Morgen komen er meer.
Huizen hier, of de riads toch, hebben een centraal koerke, en bovenop een terras. Prachtig. En alles is roze.
De straten zijn druk, en iedereen rijdt gelijk zot. Er zijn, om de mensen het gemakkelijk te maken hun eigen goesting te doen, dan ook geen wegmarkeringen aangelegd. Hier en daar een verkeersbord.
Uzelf verplaatsen doe je hier best op een brommerke. Al telefonerend. Met 3 mensen, 2 tapijten, en een zak groenten op je port-bagage. Ja tegelijk.
Kom je een vriend tegen al rijdend op je brommerke, stop gewoon in het midden van de straat en sla een klapke. Andere weggebruikers zullen wel uitwijken. Die tapijten zullen u anders wel beschermen.
Rondlopen doe je hier met je ogen toe. Als je niks wil kopen toch tenminste. Dwalen uw ogen naar een of ander prulleke in een of ander kraamke, de verkoper heeft het vast en zeker gezien, geeft u een hand, doet wat chit-chat en duwt het ding in uw pollen. yes yes, Belgium, flanders or wallonia, i know very goed. Looking is free. Den Agora is er niks tegen. Soms helpt negeren, soms ga ik voor ne welgemeende “Maybe next time”.
Dieren lopen er ook rond. Als er geen verkopers met u aan het aanpappen zijn, zit er wel een kat te geilen op uwe tajine. Ezels trekkend huifkarren. Magere paarden trekken koetsen. Apen lopen aan de leiband.
Voor alles moet je betalen. Ze smijten nen aap op uwe schouder en hij gaat er pas af in ruil voor wat Dirhams. Een foto maken? Dokken. Nuja, waarom ook niet als je wat Dirhams op zak hebt. Als het enige dat ge hebt een briefje van 10 euro is, ligt dat al wat moeilijker.
Een terraske op een dak is de ideale plaats om even naar de mensen te kijken in alle rust, zonder er voor te moeten betalen.
Een paar keer per dag wordt er via die torens luidkeels gekweeld. De eerste echt biddende Marokkaan moet ik nog tegenkomen.

Nogal ne cultuurschok dus. We zijn hier voor 10 dagen, en het zal wel wennen, neem ik aan. In alle geval: ik ben content van op vakantie te zijn en nog eens wat van de wereld te ontdekken. Ookal schrijf ik hier precies alleen maar negatieve dingen neer… Ik amuseer me hoor. :)

Lees anders wat meer bij Welkelke. Die vertelt ook nog wat.

Advertenties

Over Gerrit Vromant

Content Marketing Strategist & Great Content Crafter Bekijk alle berichten van Gerrit Vromant

9 responses to “Marrakech eerste indrukken

Zeg het eens

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: