Categorie archief: internet

Liken zonder te liken

Altijd als ik zo wat blogs of opiniestukken lees krijg ik zin om zelf ook wat te schrijven. Maar over wat? En ik ben bijlange niet zo wijs of heb geen echte copywriting, literatuur of journalistieke opleiding genoten zoals mijn helden. Al had het niet veel gescheeld, want journalistiek is zeker iets wat mij interesseerde, moest het niet zo gebonden zijn aan politiek.

Anyway, mijn helden dus. Ik zeg het hen af en toe dat ze helden zijn. Maar niet genoeg. Ik lees hun blogs of artikels via Feedly of kom er op een of andere manier via Twitter op terecht. Maar daar ben ik een van die tientallen, honderden of duizenden impressies die op hun site terecht komen. Bezoekers waar zij ongetwijfeld wel waarde aan hechten maar niet goed weten hoe veel. Want een krantensite weet misschien wel hoeveel elke bezoeker waard is omdat zij leven van de impressies van hun advertenties, en een blogger is waarschijnlijk wel blij als op de datum van publiceren van artikel X het aantal bezoekers hoger ligt dan gemiddeld, maar er zijn weinig indicatoren van mate van appreciatie.

Ja je kan liken, tweeten, +1en of pinnen, maar dat is delen, en niet zozeer apprecieren. Een share is niet per se een endorsement, en een endorsement hoeft geen share te zijn. Bovendien wil ik dat de schrijver weet dat ik zijn artikel goed vind. Met de nadruk op ik. Ik wil dat hij weet wie ik ben. Want ik wil dat ook weten van de mensen die mijn stukjes graag hebben. Ik wil weten wie ze zijn, wat ze doen, en als het even kan wat ze specifiek leuk vonden? En of ze nog meer van mijn stukjes leuk vonden. En hoe lang ze op mijn blog gebleven zijn. Of ze nog andere stukjes hebben gelezen.

Op WordPress kan een blogger een sterretjes-ratingsysteem toevoegen aan elke post. Hij kan ook een WordPress Like button toevoegen die andere WordPress bloggers kunnen gebruiken. Die sharet ook wel ergens denk ik, maar ik zou niet weten waar. Maar hij geeft een mooie melding aan de blogger: X has liked your article. Zo mooi. Zo duidelijk. Ik heb ze staan. Gebruik ze gerust.

Wie betere oplossingen weet, roep maar eens. Robin zei al van Flattr, maar daar moet de schrijver zich zelf eerst op inschrijven als ik het goed begrijp. En gaan betalen is ook zo onnozel. En als die oplossing nu nog eens in Feedly geintegreerd kan worden, dan zou dat tof zijn. Zonder dat de schrijver zelf wat moet doen. Over alle platformen heen. Roep maar.

 

EDIT: Wat dachten jullie van een “gelezen-knop” of een “gelezen en goedgekeurd-knop”?


Foursquare, Tijd voor meerwaarde

Kom, Foursquare, het heeft lang genoeg geduurd. Jullie maken mooie kaartjes van waar er wanner ingecheckt wordt, maar daar hebben we niets aan. Jullie hebben zelfs in België kweetnihoeveel checkins, een nutteloos puntensysteem, onnozele badges, en likes en comments en tips en lijstjes, maar amper iets dat nuttig is. Ik wil meerwaarde.

Ik ben bijvoorbeeld net verhuisd van Brussel naar Gent, en ben op zoek naar leuke plekjes om op zondag wat te gaan rondhangen. Ik heb 544 vrienden op Foursquare, waarvan een hele hoop via Twitter. Zeker een paar honderd man dat in Gent woont.

Ik kijk in Foursquare, in mijn feed zie ik waar mijn vrienden ingecheckt zijn. “bij de bomma”, “mi casa”, enzovoort. Hier en daar een paar mensen die in een cafétje of restaurant zijn ingecheckt. Allé, goed, niet jullie schuld dat de mensen op nutteloze plaatsen inchecken. Niemand bekijkt die feed toch.

De explore functie zou mij wel wat moeten helpen. “Best Nearly” geeft enkele leuke plekjes waar mijn vrienden wat tips hebben achtergelaten. Ok, maar weinig relevant op dit moment van de dag. Ik zie enkele plaatsen waar 3 of 4 mensen op dit moment zijn ingecheckt, maar kan niet zien wie dat zijn. Zijn dat vrienden van mij of niet?  De “Trending Now” gaf mij daarnet geen enkele resultaat. Nu 4 plaatsen die net iets busyer zijn dan usual (Kouter, Wasbar, Kinepolis, De blauwe Kiosk). Alvast een begin. Maar weer: wie zijn de mensen die daar zijn ingecheckt? Wil ik daarmee een koffie gaan drinken?

Ah, dan kijk ik wel effe individueel naar een paar mensen. Ik kan wel een paar mensen bedenken die op zondag altijd leuke dingen doen in Gent. Eens zien waar die zijn ingecheckt. Ah neen, dat gaat niet. Ge kunt alleen de feed zien van de laatste checkin van uw vrienden. Een naam opzoeken gaat niet. Een historiek van een persoon al zeker niet.

Ok, geen profielen van mijn vrienden. Eens kijken in de lijstjes die ze gemaakt hebben. Maar waar vind ik die lijstjes? Kan ik er eentje zoeken? Juist. Ge moet naar een locatie gaan, daar kijken in welke lijstjes die steekt en dan kunt ge de andere locaties in die lijst bekijken. Seriously?

Dus, Foursquare, een paar tips:

– Maak een profiel van uw gebruikers en laat een historiek zien van checkins. Als die mensen dat toelaten (privacygewijs) natuurlijk.

– Verbeter die Explore functie. Relevanter. Slimmer. (Big Data anyone?)

– Lijstjes. Maak ze eens wat beter. Zoekbaar.

– Maak een iPad app.

– Verbeter het systeem met de tips. Tips kunnen positief of negatief zijn, dan zijn het toch geen tips meer. Of een lijstje recommended dishes per locatie.

Oja, en drop het puntensysteem. Die ranking is onnozel, ge krijgt punten voor verkeerde handelingen (checkins wel, tips niet), en nobody cares. De badges zijn ook onnozel maar die moogt ge houden. Dat stoort mij niet.

Doe ik iets verkeerd? Nog tips? Let me know.

UPDATE:

– Historiek en profielen kan je opvragen via me > friends. (Bedankt @Ruben_vanlent)

– http://ban.jo/ is een heel coole app (iOS / Android) die alles wat location based is uit je sociale netwerken haalt. Facebook, Twitter, Instagram, Foursquare en zelfs Google+. Ziet er interessant uit. En dan te zeggen dat ik al een account had daar. Mooie iPad app trouwens ook.

Sofie maakte alvast een super open Foursquare lijstje (iedereen is dus vrij om eraan toe te voegen): https://foursquare.com/lamazone/list/zondag-in-gent

UPDATE 10/4:

Techcrunch agrees, en er komt een nieuwe app aan: http://techcrunch.com/2013/04/09/foursquares-upcoming-ios-release-is-a-pivotal-moment-for-the-company-as-in-its-now-or-never/


Always handle it up!

Wie een WordPress blog heeft heeft waarschijnlijk wel al gehoord van Akismet. In het kort: de spamfilter onder de blogcomments. Zorgt ervoor dat ge geen duizenden onnozele comments hebt op uwe blog. Doet dat goed. Dus meestal ga ik niet kijken wat hij tegenhoudt.

Behalve daarnet. Er was er eentje in mijn Spam que, wat dat ook wil zeggen. Blijkt het een pracht van een compliment te zijn:

What i do not understood is in fact how you are not really a lot more smartly-favored than you might be now. You are very intelligent. You already know therefore significantly in relation to this matter, made me for my part consider it from a lot of numerous angles. Its like women and men aren’t involved except it is something to accomplish with Woman gaga! Your personal stuffs excellent. Always handle it up!

Bijna poëzie.


Google Reader, the breakup

Google Reader en ik, we go way back. Ergens vorig jaar was het effe te veel en hielden we het voor bekeken. Maar een dikke maand geleden kwamen we elkaar weer eens tegen. Ik stak haar in een ander minimalistischer jasje. Ze zag er goed uit, en gaf voorrang aan het lezen van de content, zonder alle andere clutter. We begonnen rustigaan met niet te veel feeds, we zagen elkaar terug wat vaker en we leerden elkaar terug wat beter kennen. Het zag er goed uit voor ons.

Maar goed, Google besliste er anders over. Google Reader houdt ermee op, we hebben het allemaal al gelezen. Teken petities zoveel ge wilt, als Google zegt dat het gedaan is, is het gedaan. Nu weet je meteen ook hoe die 20 Google Wave gebruikers zich voelden. Ondertussen zit die Feedly maar wat te flirten en misschien wordt het wel wat. Ik stak m’n RSS er alvast eens in en het voelde goed. Via Feedly las ik trouwens het volgende bij Jan Seurinck:

Ik dacht dat ze bij Google aan de hand van mijn Readergedrag wisten wie ik was. Mijn interesses. Wat ik wil weten. Wat ik zoek en hoeveel tijd dat dan mag kosten. Op welke links ik klik en op welk ritme ik leef.

En eerlijk gezegd, dacht ik dat ook. Of nee, ik hoopte het. Want ik wist dat het niet zo was. Want had er de laatste jaren nog iemand in het Google Reader-team gezeten dan had dat misschien wel zo geweest. Dan zouden je feeds gebruikt worden om je relevante banners te tonen. Om je beter en relevanter te targeten. Een beetje zoals ze nu met Google+ proberen doen. En misschien wel de volgende 2 voorstellen ook:

History check: 

Hoe goed de relatie met Google Reader ook is, soms leest ge langs een andere kant al eens een artikel. Via Facebook of twitter op een link geklikt en daar staat ge dan op Jan zijn blog. En dan leest ge dat artikel, want ge hebt er goesting in gekregen. En aangezien ik via Chrome surf, en Google dus toegang heeft tot mijn browser geschiedenis, hadden ze gerust dat artikel alvast als gelezen mogen markeren in mijn Google Reader. Makes sense? Of te geavanceerd voor RSS?

Import:

Na het lezen van een artikel kon ge dat wel +1-en, of delen via services die ge er zelf aan toegevoegd had (send to), maar ik heb het over een andere connect. Een connect voor de input. Bijvoorbeeld, connecteer je twitter account en krijg een overzicht van alle links getweet door de mensen die je volgt (Ja zoals, flipboard). Of connect met twitter en creëer een bundle van de blogs die de mensen die je volgt in hun profiel hebben staan. Ik ben vandaag in de underground van het internet (lees: Github, Stackoverflow) op zoek gegaan naar zoiets, maar het bestaat gewoon (nog) niet. Moest er iemand zien zitten om dit te maken, roep eens. Volgens mij moet het eigenlijk heel simpel zijn om alvast een lijstje te generen van die links. Import naar Google Reader (of feedly) daarna moet dan ook niet moeilijk zijn zeker?

 

Maar goed. Feedly, ik wacht op je telefoontje.


Open brief aan Instagram

Instagram, dat jullie helemaal voor mobile zijn en een website dus minder belangrijk is begrijp ik, maar ik wil jullie toch graag enkele tips meegeven om jullie website te verbeteren. Want na de profielen kan je sinds een tijdje ook de stream op instagram.com volgen, maar dat werkt toch precies niet helemaal zo goed.

Endless scrolling: werkt supergoed op mobile. Als de verbinding snel genoeg is kunt ge gewoon blijven gaan. Op web, waar de verbinding meestal beter is, moet ge op die stomme “load more” knop klikken. Hoe onnozel is dat? Endless scrolling, facebook doet het, Tumblr doet het, en waarschijnlijk nog zoveel anderen. Instagram, doe het!

Easy scrolling: op iPhone gaat ge met een klein swipe naar boven supergemakkelijk naar de volgende foto. En die plakt dan mooi aan de bovenkant van het scherm, zodat hij altijd volledig afgebeeld staat. Zo zag ik het van de week toch bij iemand, al kan ik dat op mijn iPad niet reproduceren. Op Android gaat het iets lastiger, moet ge goed mikken of het scrollen op tijd tegenhouden want het plakt niet bovenaan het scherm. Maar goed. Op web, moet ge scrollen, of met de pijltjes, of van pagedown doen. En het klopt niet. Het kan gemakkelijker. Kijk maar naar (wijlen) Google Reader waar de knoppen J en K van Next en Previous doen. Op Facebook kan dat zelfs ook (niet dat iemand dat daar gebruikt, schat ik). Ook Tumblr doet dat. En Tumblr is hip.

Description: Deze is voor alle platformen. Zet de beschrijving van die foto nekeer er meteen onder. Ik wil niet eerst zien wie de foto al geliket heeft. Ik wil eerst de foto zien. Dan de beschrijving lezen en dan misschien het aantal likes zien. Foto en beschrijving horen bij elkaar, zet ze dan ook bij elkaar.

En naast deze 3 belangrijken, moesten jullie nog wat tijd of geld (ha) over hebben, denk ne keer aan de volgende dingen: Een iPad app (vooral om te browsen, al gaan Sint Pieterspleingasten er waarschijnlijk ook wel foto’s mee willen nemen), een Windows Phone app (Windows phone 8, Windows phone 7.8, whatever), Een deftige integratie met Facebook (serieus), en fix your twitter shit.

Dadist.


Spotify, better than the real thing

 

 

Spotify, das toch echt de max hè. Echt waar zot man. Bijna alle muziek die ge maar wilt, altijd beschikbaar, en op meerdere toestellen. En voor 10 euro per maand om er geen reclame tussen te hebben kunt ge nu ook niet sukkelen. Ge betaalt meer aan uwe tv waar ge waarschijnlijk minder naar kijkt en u meer op enerveert.

Enfin, ik ben altijd grote fan geweest van muziek. In periodes. Was ik 12 dan was het vooral hip hop, dat bij het skaten hoorde. Wat ouder kwam er wat (punk)rock mee gemoeid en wat van de rustigere metal. Dan kwam er een periode van reggae en electro. En dat allemaal wat gemengd met de muziek van de papa: Pink Floyd, Sting, Springsteen, Kate Bush…

Dat allemaal leidde tot een pc met een harde schijf vol muziek. 95 GB muziek op het einde. Allemaal digitaal *ahem* gekocht. En ik was er fier op, op mijn collectie. Alle 15.000 mooi getagd volgens artiest, album, genre. Een playlistje was rap gemaakt op basis van mijn mood. En elke keer toen de examens eraan kwamen, spendeerde ik eerste een dagje voorbereidend werk: kijken of alle tags kloppen en waar nodig aanpassingen maken. Waar ik geen volledig album van had, mocht geen album tag staan. Alles moest binnen een 20-tal genres passen. Classificatie per 5 sterren, die dan ook mooi afgebeeld werden naast de titel. Ik was een echte Winamp hacker.

Maar eenmaal dat naar school gaan en de rest van de dag op de kamer spenderen gedaan was, werd het wat moeilijker. Ik trok min of meer in bij Elke op haar kot, daar muziek opzetten via mijn laptop was al wat ingewikkelder (laptop, zetel, kabels). Ik deed stage in Gent en spendeerde een ganse dag aan een andere computer. Grooveshark was een goede vriend voor op het werk. Maar beperkt in muziek en gebruik. Toen Spotify gelanceerd werd in bepaalde landen was het een kwestie van wat te hacken om het ook te hebben, maar elke maand opnieuw via een proxi dit en dat doen geraakte ik rap beu. Laat ook maar vallen dan.

Toen Google Music vorig jaar gelanceerd werd gebruikte ik dat. Heb wat moeten hacken, want is bij mijn weten nog steeds niet zomaar beschikbaar in België. Een keer alles uploaden naar de Google servers en van overal toegang tot mijn eigen bibliotheek. Ook op het werk. Leuk, maar weer gelimiteerd door de browser.

Anyway, fast forward naar nu: Spotify premium abonnement (9.90€ per maand). Spotify iPad app (gratis). Logitech wireless Bluetooth audio receiver (€30 bij Carrefour). AirPlay en een paar boxkes. Ik moet er geen tekeningske bij maken zeker?
En op het werk hebben we nog steeds toegang. Uit professionele redenen. De rest niet. Winning.

20120511-234219.jpg

Heb ze nog steeds staan, die 15.000 tracks. Ergens opgeborgen en gebackupt op de pc in onze bureaukamer. Misschien komen ze nog wel eens van pas. Om inspiratie op te doen. Of om uit nostalgie Winamp nog eens open te doen. Want dat mis ik wel. Die vrijheid om die muziek te taggen, ordenen en klasseren zoals ik het op dat moment wou. Zo kan iTunes het niet eens. Nu per genre, per album, per jaar. Dan per titel. Andere keer per mood of kweetnietwat. Wie maakt er een Winampify iPad app?


Ads verkopen onder het mom van engagement, of wat er mis is met Facebook Insights

Sinds Facebook de People Talking About This (PTAT) metric introduceerde gaat het niet meer enkel om zo veel mogelijk “Likes” of fans te verzamelen, maar om engagement. 100.000 fans gekocht op de BlackHatMarket zijn niets meer waard. Als deze fans niet praten over je merk heb je er niets aan.

Goed, Facebook, goed. Maar jullie People Talking About This geeft toch niet helemaal weer hoe engagement werkt. Ik citeer:

People Talking About This is the number of unique users who have created a “story” about a page in a seven-day period.

We breken het even in kleine stukjes:

People Talking About This is:

The number of unique users: Unieke gebruikers. Dus iemand die 10 keer reageert telt maar 1 keer?

Who have created a “story” about a page: Een interactie genereert een story, meestal in de ticker, soms in de newsfeed. Verschillende visibiliteit voor deze 2, maar ok. Het grote probleem hier ligt bij wat er een story genereert.

Users create stories when they: like a page, post on the page wall, like a post, comment on a post, share a post, answer a question, RSVP to a page’s event, mention the page in a post, tag the page in a photo, check in at a place, share a check-in deal, like a check-in deal, write a recommendation.

Dus iemand die je foto of video bekijkt genereert geen story, dus wordt hier niet in gerekend. Nuja, ok. Moeilijk in rekening te brengen, denk ik. Waarom niet. Maar iemand die een pagina liket (leuk vindt / fan wordt) genereert een story en zal dus meegerekend worden in PTAT. Op zich niets mis mee, die persoon heeft zijn liefde voor het merk betuigt via een like en genereert hierbij een story. Probleem is dat likes kopen op Facebook vrij gemakkelijk is via advertenties (niets mis mee, btw). Draai dus voor een paar duizend euro’s Facebook ads, en zie je PTAT stijgen. En dan maar stoeffen met je hoge percentage PTAT.

Een oefening:

Hier zie je een overzicht van Belgische pagina’s, gerangschikt volgens aantal People Talking About This. Dit is gemaakt op maandag 9 april voor een van onze klanten. De basis komt van op fbstore.be, het percentage PTAT heb ik zelf manueel toegevoegd.

Ik rangschik deze top 21 in 3 categoriën:

  • Hoge PTAT percentage: Jupiler, Twix, Snickers, Ben&Jerry’s. Veel fans, hoge PTAT. Leuk merken ja, maar ook merken dat momenteel Facebook ads hebben draaien. Als we even kijken naar bijvoorbeeld Jupiler (via https://www.facebook.com/jupiler/likes) zien we dat zij momenteel veel nieuwe fans genereren, en daardoor een hoge PTAT. Rechts de ad die ik 2 minuten later tegenkwam.

  • Medium percentage PTAT: Studio Brussel, Nieuwsblad, DH, Sporza. Pagina’s van media. Media die op basis van hun eigenheid conversaties genereren. Hun likes & PTAT evolutie gaat als volgt: steady. (Vb https://www.facebook.com/nieuwsblad.be/likes)
  • Laag percentage PTAT: Quick, Walibi, M&M’s. Grote pagina’s, met veel fans, die momenteel geen ads hebben draaien. 2 percent is al vrij goed. 2 percent.

in a seven-day period: Dus engagement wordt gemeten op 7 dagen? Jullie tonen dus newsfeed updates aan gemiddeld 16%, maar willen dan wel dat een Facebookpagina probeert elke 7 dagen alle fans te bereiken? Seriously? Ik hoef niet iedereen elke 7 dagen te bereiken. 30 dagen lijkt mij een interessanter termijn.

So anyway, er zijn andere manieren om engagement te meten. Die hiermee rekening houden. Bijvoorbeeld socialbakers analytics pro (betalend). Of exporteer eens de excel file van uw Facebook Insights. Veel informatie daarin die je niet in de insights dashboard ziet. Heel veel meer. Pak eens een paar uur de tijd om alles te bekijken. Maar dat is voor een andere keer.

Maar, dus terug naar de titel van de blogpost: PTAT about is dus gewoon een metric ingevoerd door Facebook om u meer te doen investeren in Facebook media onder het mom van engagement. There, I said it.

So, what do you think?


%d bloggers liken dit: