Tagarchief: Facebook

Liken zonder te liken

Altijd als ik zo wat blogs of opiniestukken lees krijg ik zin om zelf ook wat te schrijven. Maar over wat? En ik ben bijlange niet zo wijs of heb geen echte copywriting, literatuur of journalistieke opleiding genoten zoals mijn helden. Al had het niet veel gescheeld, want journalistiek is zeker iets wat mij interesseerde, moest het niet zo gebonden zijn aan politiek.

Anyway, mijn helden dus. Ik zeg het hen af en toe dat ze helden zijn. Maar niet genoeg. Ik lees hun blogs of artikels via Feedly of kom er op een of andere manier via Twitter op terecht. Maar daar ben ik een van die tientallen, honderden of duizenden impressies die op hun site terecht komen. Bezoekers waar zij ongetwijfeld wel waarde aan hechten maar niet goed weten hoe veel. Want een krantensite weet misschien wel hoeveel elke bezoeker waard is omdat zij leven van de impressies van hun advertenties, en een blogger is waarschijnlijk wel blij als op de datum van publiceren van artikel X het aantal bezoekers hoger ligt dan gemiddeld, maar er zijn weinig indicatoren van mate van appreciatie.

Ja je kan liken, tweeten, +1en of pinnen, maar dat is delen, en niet zozeer apprecieren. Een share is niet per se een endorsement, en een endorsement hoeft geen share te zijn. Bovendien wil ik dat de schrijver weet dat ik zijn artikel goed vind. Met de nadruk op ik. Ik wil dat hij weet wie ik ben. Want ik wil dat ook weten van de mensen die mijn stukjes graag hebben. Ik wil weten wie ze zijn, wat ze doen, en als het even kan wat ze specifiek leuk vonden? En of ze nog meer van mijn stukjes leuk vonden. En hoe lang ze op mijn blog gebleven zijn. Of ze nog andere stukjes hebben gelezen.

Op WordPress kan een blogger een sterretjes-ratingsysteem toevoegen aan elke post. Hij kan ook een WordPress Like button toevoegen die andere WordPress bloggers kunnen gebruiken. Die sharet ook wel ergens denk ik, maar ik zou niet weten waar. Maar hij geeft een mooie melding aan de blogger: X has liked your article. Zo mooi. Zo duidelijk. Ik heb ze staan. Gebruik ze gerust.

Wie betere oplossingen weet, roep maar eens. Robin zei al van Flattr, maar daar moet de schrijver zich zelf eerst op inschrijven als ik het goed begrijp. En gaan betalen is ook zo onnozel. En als die oplossing nu nog eens in Feedly geintegreerd kan worden, dan zou dat tof zijn. Zonder dat de schrijver zelf wat moet doen. Over alle platformen heen. Roep maar.

 

EDIT: Wat dachten jullie van een “gelezen-knop” of een “gelezen en goedgekeurd-knop”?


Open brief aan Instagram

Instagram, dat jullie helemaal voor mobile zijn en een website dus minder belangrijk is begrijp ik, maar ik wil jullie toch graag enkele tips meegeven om jullie website te verbeteren. Want na de profielen kan je sinds een tijdje ook de stream op instagram.com volgen, maar dat werkt toch precies niet helemaal zo goed.

Endless scrolling: werkt supergoed op mobile. Als de verbinding snel genoeg is kunt ge gewoon blijven gaan. Op web, waar de verbinding meestal beter is, moet ge op die stomme “load more” knop klikken. Hoe onnozel is dat? Endless scrolling, facebook doet het, Tumblr doet het, en waarschijnlijk nog zoveel anderen. Instagram, doe het!

Easy scrolling: op iPhone gaat ge met een klein swipe naar boven supergemakkelijk naar de volgende foto. En die plakt dan mooi aan de bovenkant van het scherm, zodat hij altijd volledig afgebeeld staat. Zo zag ik het van de week toch bij iemand, al kan ik dat op mijn iPad niet reproduceren. Op Android gaat het iets lastiger, moet ge goed mikken of het scrollen op tijd tegenhouden want het plakt niet bovenaan het scherm. Maar goed. Op web, moet ge scrollen, of met de pijltjes, of van pagedown doen. En het klopt niet. Het kan gemakkelijker. Kijk maar naar (wijlen) Google Reader waar de knoppen J en K van Next en Previous doen. Op Facebook kan dat zelfs ook (niet dat iemand dat daar gebruikt, schat ik). Ook Tumblr doet dat. En Tumblr is hip.

Description: Deze is voor alle platformen. Zet de beschrijving van die foto nekeer er meteen onder. Ik wil niet eerst zien wie de foto al geliket heeft. Ik wil eerst de foto zien. Dan de beschrijving lezen en dan misschien het aantal likes zien. Foto en beschrijving horen bij elkaar, zet ze dan ook bij elkaar.

En naast deze 3 belangrijken, moesten jullie nog wat tijd of geld (ha) over hebben, denk ne keer aan de volgende dingen: Een iPad app (vooral om te browsen, al gaan Sint Pieterspleingasten er waarschijnlijk ook wel foto’s mee willen nemen), een Windows Phone app (Windows phone 8, Windows phone 7.8, whatever), Een deftige integratie met Facebook (serieus), en fix your twitter shit.

Dadist.


Ads verkopen onder het mom van engagement, of wat er mis is met Facebook Insights

Sinds Facebook de People Talking About This (PTAT) metric introduceerde gaat het niet meer enkel om zo veel mogelijk “Likes” of fans te verzamelen, maar om engagement. 100.000 fans gekocht op de BlackHatMarket zijn niets meer waard. Als deze fans niet praten over je merk heb je er niets aan.

Goed, Facebook, goed. Maar jullie People Talking About This geeft toch niet helemaal weer hoe engagement werkt. Ik citeer:

People Talking About This is the number of unique users who have created a “story” about a page in a seven-day period.

We breken het even in kleine stukjes:

People Talking About This is:

The number of unique users: Unieke gebruikers. Dus iemand die 10 keer reageert telt maar 1 keer?

Who have created a “story” about a page: Een interactie genereert een story, meestal in de ticker, soms in de newsfeed. Verschillende visibiliteit voor deze 2, maar ok. Het grote probleem hier ligt bij wat er een story genereert.

Users create stories when they: like a page, post on the page wall, like a post, comment on a post, share a post, answer a question, RSVP to a page’s event, mention the page in a post, tag the page in a photo, check in at a place, share a check-in deal, like a check-in deal, write a recommendation.

Dus iemand die je foto of video bekijkt genereert geen story, dus wordt hier niet in gerekend. Nuja, ok. Moeilijk in rekening te brengen, denk ik. Waarom niet. Maar iemand die een pagina liket (leuk vindt / fan wordt) genereert een story en zal dus meegerekend worden in PTAT. Op zich niets mis mee, die persoon heeft zijn liefde voor het merk betuigt via een like en genereert hierbij een story. Probleem is dat likes kopen op Facebook vrij gemakkelijk is via advertenties (niets mis mee, btw). Draai dus voor een paar duizend euro’s Facebook ads, en zie je PTAT stijgen. En dan maar stoeffen met je hoge percentage PTAT.

Een oefening:

Hier zie je een overzicht van Belgische pagina’s, gerangschikt volgens aantal People Talking About This. Dit is gemaakt op maandag 9 april voor een van onze klanten. De basis komt van op fbstore.be, het percentage PTAT heb ik zelf manueel toegevoegd.

Ik rangschik deze top 21 in 3 categoriën:

  • Hoge PTAT percentage: Jupiler, Twix, Snickers, Ben&Jerry’s. Veel fans, hoge PTAT. Leuk merken ja, maar ook merken dat momenteel Facebook ads hebben draaien. Als we even kijken naar bijvoorbeeld Jupiler (via https://www.facebook.com/jupiler/likes) zien we dat zij momenteel veel nieuwe fans genereren, en daardoor een hoge PTAT. Rechts de ad die ik 2 minuten later tegenkwam.

  • Medium percentage PTAT: Studio Brussel, Nieuwsblad, DH, Sporza. Pagina’s van media. Media die op basis van hun eigenheid conversaties genereren. Hun likes & PTAT evolutie gaat als volgt: steady. (Vb https://www.facebook.com/nieuwsblad.be/likes)
  • Laag percentage PTAT: Quick, Walibi, M&M’s. Grote pagina’s, met veel fans, die momenteel geen ads hebben draaien. 2 percent is al vrij goed. 2 percent.

in a seven-day period: Dus engagement wordt gemeten op 7 dagen? Jullie tonen dus newsfeed updates aan gemiddeld 16%, maar willen dan wel dat een Facebookpagina probeert elke 7 dagen alle fans te bereiken? Seriously? Ik hoef niet iedereen elke 7 dagen te bereiken. 30 dagen lijkt mij een interessanter termijn.

So anyway, er zijn andere manieren om engagement te meten. Die hiermee rekening houden. Bijvoorbeeld socialbakers analytics pro (betalend). Of exporteer eens de excel file van uw Facebook Insights. Veel informatie daarin die je niet in de insights dashboard ziet. Heel veel meer. Pak eens een paar uur de tijd om alles te bekijken. Maar dat is voor een andere keer.

Maar, dus terug naar de titel van de blogpost: PTAT about is dus gewoon een metric ingevoerd door Facebook om u meer te doen investeren in Facebook media onder het mom van engagement. There, I said it.

So, what do you think?


Facebook Questions

Voorwoord: deze blogpost bevat weinig structuur, maar veel bedenkingen. Lezen op eigen risico.

Hoe spammerig die Facebook Questions wel mogen lijken, er zitten interessante dingen tussen die stof geven tot nadenken.

Insights, over je merk, over je sector, over alles eigenlijk. Mensen vragen spontaan waar ze het liefst kleren shoppen, wat hun favoriete voetbalploeg is of welk fritkot zij het beste vinden. En dankzij het door Facebook geforceerde virale (lees spammerige) karakter van Facebook Questions krijg je al rap duizenden respondenten op je vraag. Dat die vraag van die kleren oorspronkelijk gesteld is geweest door een de eigenaar van een groepje Belgische en Nederlandse Marrokanen die zichzelf “vet relaxed” vinden wordt zelfs irrelevant.

Voor de vraagsteller en anderen blijven de insights vrij oppervlakkig. Zo blijkt uit deze poll bijvoorbeeld dat Google Chrome de meest gebruikte browser is. 123 duizend mensen beantwoordden die vraag al, wat al geen slechte n is. De echte insights blijven echter verborgen. Wie duidde H&M aan als de winkel waar hij kleren koopt? Het profiel van een H&M stemmer kan nog veel interessanter zijn dan dat een H&M Liker.  Ik denk dat H&M daar wel eens veel geld voor zou willen geven.

De gemeente Merchtem bijvoorbeeld, doet snel even van volksreferendum: Wat ontbreekt er nog in Merchtem? Al meer dan 500 stemmen in 12 uur, voor een stad met 15.000 inwoners en 1400 fans op Facebook. De grote hoeveelheid aan stemmen voor “zwembad” ligt waarschijnlijk aan het warme weer, maar we leren bijvoorbeeld ook dat er geen Cultureel Centrum is in Merchtem (ik ben niet van de streek, ik weet zoiets niet). Blijkt dat er ook een tekort aan “lekkere meekes” en “gratis bier” is, wat volgens mij bevestigt dat Facebook voor veel mensen (kinderen, studenten?) toch nog steeds hun plekje is waar ze hun zin doen, de idioot uithangen enzovoor.

Anyway, Facebook, die zijn  op dat vlak goed bezig eigenlijk. Ze behoren in vele landen tot het nummer 1 sociale netwerk. Op het andere vlak, dat van advertenties valt het wat minder goed mee. Hun advertenties klikken amper: gemiddeld 0,03% CTR op die gewone marketplace ads (die aan de rechterkant, moest je ze nog niet gezien hebben). Dat is 3 kliks per 100.000 impressies. Facebook blijft maar manieren uitvinden om die advertenties meer en meer te vermommen als content, maar ze toch duidelijk te scheiden van de echte newsfeed, want dan gaan de mensen niet content zijn.  Die zogenaamde Sponsored Stories klikken dan wel weer wat beter dan de gewone ads.

Oja, dit nog: bedrijven die met hun Facebook pagina een update doen (die dus in de newsfeed van hun fans komt) kunnen voor die update extra views kopen (te betalen per klik)  aan rerechterkant tussen de advertenties. Sponsored Page Post Stories noemen ze ze.  Ik heb er zo zelf nog geen gezien, maar weet dat ze bestaan. Gaan we meer en meer naar een model waarbij bedrijven moeten betalen voor elke interactie die ze willen met hun fans?…

PS: Hey Mark, maak het eens mogelijk om te zoeken naar die Questions in Facebook?

PPS: Het ideale moederdagcadeau is blijkbaar “Lindor Truffles“, moest ge nog niks gekocht hebben.

PPPS: Wie roept er als eerste “privacyschandaal” in de comments? Andere comments zijn ook welkom.


Facebook and Education

Facebook & Education.

Infographic by College Scholarships.org


Het probleem met Facebook

Los van al die privacy dingen, geef ik De Zuck gelijk. We zijn allemaal idioten. In mijn (Facebook)vriendenkring zitten mensen van 16 tot 61. Ik was een van de eersten die met Facebook begon en vond het geweldig om te kunnen zien met wat mijn vrienden zich bezighielden nadat ik hun had overtuigd om een profiel aan te maken. Hun foto’s, de grappige status-updates, etc.

Maar nu, nu is Facebook de speeltuin van het internet geworden. Zo een speeltuin die niet goed onderhouden wordt en waar honden dagelijks in komen schijten. Kindjes spelen er nog in want wat niet weet niet deert, jongeren hangen er graag rond want hun vrienden hanger er ook, partyplanners komen er graag hun flyers uitdelen want ze weten dat er veel volk in 1 keer kunnen bereiken, en de bloemenverkoper komt hier elk uur langs, mama’s komen er graag om wat met andere mama’s te babbelen terwijl de kindjes spelen en Oma en Opa zitten op het bankje te kijken naar de jeugd van tegenwoordig terwijl ze rustig op hun vals gebit zuigen. De hondendrollen, die neemt iedereen er maar bij.

En nu is het niet eens de hondenstront dat mij stoort, maar de manier waarop de groepjes met elkaar omgaan. Iedereen is er voor een andere rede en heeft een ander doel. Die andere groepen die lopen maar in de weg en zorgen voor al die hondenstront.

Daarom ben ik meer voor niches. Ik ben gestopt met regelmatige status-updates op Facebook. Wie wil weten wat ik aan het doen ben moet me maar volgen op Twitter. Ik zet geen foto’s meer op Facebook. Als ik goeie foto’s heb zal ik ze wel op Flickr gooien. Links naar interessante artikels die zet ik wel op Delicious. Grappige foto’s en afbeeldingen die gaan naar mijn Tumblr. En als ik eens in het groot mijn gedacht wil zeggen doe ik dat hier.

En als je dan echt zo hard in mij geïnteresseerd bent, dan vind je al die streams terug op deze landingspage: http://flavors.me/vromant


25 Social Media Infographs

Gedaan met saaie statistieken. Infographs zijn de future. Hier heb je er enkele over de sociale media:

The conversation Prism

World map of social networks

Make social work

Meer?: 25 Social media infographs.

(Via @Bnox)

Share


%d bloggers liken dit: