Tagarchief: Twitter

Liken zonder te liken

Altijd als ik zo wat blogs of opiniestukken lees krijg ik zin om zelf ook wat te schrijven. Maar over wat? En ik ben bijlange niet zo wijs of heb geen echte copywriting, literatuur of journalistieke opleiding genoten zoals mijn helden. Al had het niet veel gescheeld, want journalistiek is zeker iets wat mij interesseerde, moest het niet zo gebonden zijn aan politiek.

Anyway, mijn helden dus. Ik zeg het hen af en toe dat ze helden zijn. Maar niet genoeg. Ik lees hun blogs of artikels via Feedly of kom er op een of andere manier via Twitter op terecht. Maar daar ben ik een van die tientallen, honderden of duizenden impressies die op hun site terecht komen. Bezoekers waar zij ongetwijfeld wel waarde aan hechten maar niet goed weten hoe veel. Want een krantensite weet misschien wel hoeveel elke bezoeker waard is omdat zij leven van de impressies van hun advertenties, en een blogger is waarschijnlijk wel blij als op de datum van publiceren van artikel X het aantal bezoekers hoger ligt dan gemiddeld, maar er zijn weinig indicatoren van mate van appreciatie.

Ja je kan liken, tweeten, +1en of pinnen, maar dat is delen, en niet zozeer apprecieren. Een share is niet per se een endorsement, en een endorsement hoeft geen share te zijn. Bovendien wil ik dat de schrijver weet dat ik zijn artikel goed vind. Met de nadruk op ik. Ik wil dat hij weet wie ik ben. Want ik wil dat ook weten van de mensen die mijn stukjes graag hebben. Ik wil weten wie ze zijn, wat ze doen, en als het even kan wat ze specifiek leuk vonden? En of ze nog meer van mijn stukjes leuk vonden. En hoe lang ze op mijn blog gebleven zijn. Of ze nog andere stukjes hebben gelezen.

Op WordPress kan een blogger een sterretjes-ratingsysteem toevoegen aan elke post. Hij kan ook een WordPress Like button toevoegen die andere WordPress bloggers kunnen gebruiken. Die sharet ook wel ergens denk ik, maar ik zou niet weten waar. Maar hij geeft een mooie melding aan de blogger: X has liked your article. Zo mooi. Zo duidelijk. Ik heb ze staan. Gebruik ze gerust.

Wie betere oplossingen weet, roep maar eens. Robin zei al van Flattr, maar daar moet de schrijver zich zelf eerst op inschrijven als ik het goed begrijp. En gaan betalen is ook zo onnozel. En als die oplossing nu nog eens in Feedly geintegreerd kan worden, dan zou dat tof zijn. Zonder dat de schrijver zelf wat moet doen. Over alle platformen heen. Roep maar.

 

EDIT: Wat dachten jullie van een “gelezen-knop” of een “gelezen en goedgekeurd-knop”?


Google Reader, the breakup

Google Reader en ik, we go way back. Ergens vorig jaar was het effe te veel en hielden we het voor bekeken. Maar een dikke maand geleden kwamen we elkaar weer eens tegen. Ik stak haar in een ander minimalistischer jasje. Ze zag er goed uit, en gaf voorrang aan het lezen van de content, zonder alle andere clutter. We begonnen rustigaan met niet te veel feeds, we zagen elkaar terug wat vaker en we leerden elkaar terug wat beter kennen. Het zag er goed uit voor ons.

Maar goed, Google besliste er anders over. Google Reader houdt ermee op, we hebben het allemaal al gelezen. Teken petities zoveel ge wilt, als Google zegt dat het gedaan is, is het gedaan. Nu weet je meteen ook hoe die 20 Google Wave gebruikers zich voelden. Ondertussen zit die Feedly maar wat te flirten en misschien wordt het wel wat. Ik stak m’n RSS er alvast eens in en het voelde goed. Via Feedly las ik trouwens het volgende bij Jan Seurinck:

Ik dacht dat ze bij Google aan de hand van mijn Readergedrag wisten wie ik was. Mijn interesses. Wat ik wil weten. Wat ik zoek en hoeveel tijd dat dan mag kosten. Op welke links ik klik en op welk ritme ik leef.

En eerlijk gezegd, dacht ik dat ook. Of nee, ik hoopte het. Want ik wist dat het niet zo was. Want had er de laatste jaren nog iemand in het Google Reader-team gezeten dan had dat misschien wel zo geweest. Dan zouden je feeds gebruikt worden om je relevante banners te tonen. Om je beter en relevanter te targeten. Een beetje zoals ze nu met Google+ proberen doen. En misschien wel de volgende 2 voorstellen ook:

History check: 

Hoe goed de relatie met Google Reader ook is, soms leest ge langs een andere kant al eens een artikel. Via Facebook of twitter op een link geklikt en daar staat ge dan op Jan zijn blog. En dan leest ge dat artikel, want ge hebt er goesting in gekregen. En aangezien ik via Chrome surf, en Google dus toegang heeft tot mijn browser geschiedenis, hadden ze gerust dat artikel alvast als gelezen mogen markeren in mijn Google Reader. Makes sense? Of te geavanceerd voor RSS?

Import:

Na het lezen van een artikel kon ge dat wel +1-en, of delen via services die ge er zelf aan toegevoegd had (send to), maar ik heb het over een andere connect. Een connect voor de input. Bijvoorbeeld, connecteer je twitter account en krijg een overzicht van alle links getweet door de mensen die je volgt (Ja zoals, flipboard). Of connect met twitter en creëer een bundle van de blogs die de mensen die je volgt in hun profiel hebben staan. Ik ben vandaag in de underground van het internet (lees: Github, Stackoverflow) op zoek gegaan naar zoiets, maar het bestaat gewoon (nog) niet. Moest er iemand zien zitten om dit te maken, roep eens. Volgens mij moet het eigenlijk heel simpel zijn om alvast een lijstje te generen van die links. Import naar Google Reader (of feedly) daarna moet dan ook niet moeilijk zijn zeker?

 

Maar goed. Feedly, ik wacht op je telefoontje.


Een lesje in nederigheid

Iedereen kan het gebruiken. Maar vooral wij. Wij twitteraars, wij early adopters, wij social media verslaafden.

Want wij roepen zo hard, meneer. En wij willen dat iedereen ons hoort, mevrouw. En wij gaan er van uit dat iedereen ons hoort. Want wij zijn twitteraars, de spreekbuis van het volk. En soms hebben we gelijk, soms denken we dat we mensenlevens redden, soms komen we in de krant.

Maar eigenlijk is het allemaal zo beperkt. Wat zijn een paar tweets, mentions hashtags en retweets écht waard. Waarom willen wij dat bedrijven naar ons luisteren? Ze staan zitten toch ook niet op café? Wij twitteraars zijn niet gelijk aan de gemiddelde Belg. Neen, verre van. Maar toch blijven we denken van wel.

Twitter is en blijft een select clubje van plezante en creatieve mensen. En Justin Biebers, ja die ook. Maar die doen het enkel daarom. Wij, die plezante en creatieve mensen, we denken dat we belangrijk zijn. Maar we zijn ook maar met een paar honderd. Duizend misschien.

Als we nu eens wat minder zouden schreeuwen? Onszelf wat minder belangrijk achten. Alles eens relativeren. Wat zou dat geven?


Twetiquette

Twetiquette, ofte: Twitter etiquette, ofte: hoe u te gedragen op Twitter.

Ik was begonnen om hier zelf wat regels neer te schrijven, maar eigenlijk is dat niet nodig. Want er is al genoeg digitale inkt gevloeid over Twitter en hoe je daarmee om moet gaan. Daarom hier een lijstje met enkele tips. Ze zijn zeker niet nieuw, maar aangezien Twitter plots populair is onder de Vlaamse bevolking is het misschien wel nodig ze nog eens te herhalen.

Twitter, hoe begin je eraan

Een blogpost die ik zelf schreef in april 2010 toen ik nog een jonge student was en stage liep als Conversation Starter bij Talking Heads. 9 maand na datum is de post niet meer helemaal up-to-date, het is er enkel gemakkelijker op geworden dankzij Who To Follow.

Twitter voor gevorderde beginners 2.0/2

Jan Seurinck, in mijn ogen een van de beste Vlaamse bloggers. Ik zou hem soms  mijn ghostwriter willen noemen want hij schrijft wat ik denk, maar dan wat politiek correcter. Maar soms dan ook weer niet. Jan schreef in mei 2010 een vervolg op mijn blogpost bij Talking Heads. 10 goede tips die je zeker een pak vooruit helpen.

Lees zeker het stukje: automatiseer je tweets niet. “Ik heb een Youtubevideo aan mijn favorieten toegevoegd”, “I’m at Delhaize”. Zo interessant is dat niet.

21 Twitter don’ts

Ook niet zo nieuw meer en van bij onze Noorderburen, maar nog steeds zo correct. 21 dingen die je beter niet doet op Twitter. Sommige zijn logisch, andere wat minder, allemaal zijn ze waar.

Extra

En dan nu nog mijn eigen kleine aanvulling:

  • Hou het relevant, grappig of nuttig. Of toch meestal. Op tv sporen ze je aan om over bepaalde programma’s mee te twitteren. Onthoud dat Twitter beter was dan traditionele media, dus laat je niet overhalen tot nutteloos gemekker.
  • Deel leuke of interessante content. En voorzie genoeg context zodat ik weet waarop ik klik. Anders klik ik toch niet.
  • Stelt er een van de mensen die je volgt een vraag, kijk even of de vraag al beantwoord is en antwoord als je het antwoord weet. Klinkt logisch, maar vaak krijg ik antwoorden van mensen die niet weten waarover ze spreken. Of 10 dezelfde antwoorden.
  • Volg genoeg mensen. Twitter wordt pas interessant als je verder kijkt dan je vriendenkring en celebrities. Ga op avontuur, en volg wat nieuwe mensen. Ze zullen niet bijten. Vroeger waren het vooral marketeers op Twitter, maar nu heb je alle soorten mensen met alle soorten expertises en interesses.
  • Twitter is iets dat “op het moment” gebeurt. Ga 2 dagen later niet vragen aan iemand “hé waar hebt gij eergisteren een half uur op de bus staan wachten, kheb da gelezen op tweeter”. Je hoeft echt niet ALLE tweets van iemand te lezen. Dat is creepy.
  • Ga ook eens offline. Ik bedoel niet dat je moet stoppen met Twitteren, maar kom eens buiten en ga eens naar Twitter-events. Twunches, Twarbucks, BGGD’s, of jongtuigs en leer de mensen achter de avatar kennen.
  • Tweet je over een product of merk, wees je er dan van bewust dat sommige merken meelezen en je dus kunnen antwoorden. Ze hoeven zelf niet officieel te twitteren, een goede alert-service doet al veel. Roep niet te rap van #fail maar wees constructief en correct.
  • Wees kritisch. De laatste tijd zijn er genoeg mensen die alles zomaar gaan retweeten en sharen. Denk eens wat verder na. Maar dat doe je best in het echte leven ook.
  • Twitter werkt met een one-way-following systeem. Het is niet omdat jij mij volgt dat ik jou moet volgen. Get used to it.

Danku

 


Twitter

Als Twitterfan van het eerste uur ga ik regelmatig opnieuw op zoek naar de beste manier om Twitter te gebruiken.

Op mijn gsm heb ik al zo goed als elke Twitter app voor Android uitgeprobeerd maar ik kom steeds terug bij Twicca.

Ik heb een tijdje op een Mac gewerkt en hoewel mij toen altijd Tweetie aangeraden biedde dat toen niet wat ik wou. Ik belandde toen bij YoruFukurou (aka NightOwl in het Japans).

Ook op Windows heb ik lang gezocht achter een goede twitterclient. Tot recent gebruikte ik Saezuri (weer Japanse kwaliteit). Het heeft wat weg van Yorufukurou en is heel basic maar degelijk. Het neemt ook niet heel je scherm over zoals Tweetdeck en consoorten.

Maar eigenlijk gebruik ik de laatste tijd steeds vaker gewoon twitter.com in mijn browser op de computer. Sinds de lancering van #NewTwitter is het gebruik ervan zeer handig. Minder kliks nodig om een afbeelding te zien. Minder kliks nodig om de achterliggende conversatie te zien (Zowel “in reply to ↑” als “replies ↓“). Rustig andere tweets lezen in het linkergedeelte terwijl in het rechterdeel rustig de foto laadt. Meteen andere relevante tweets door de gebruikte #hashtag, de @gementionde profielen, de locatie van de tweet of gewoon meer tweets van dezelfde persoon. Zelfs zonder dat er #hashtags gebruikt worden herkent Twitter eigennamen of onderwerpen.

Het enige dat mankeert is de integratie van die verdomde Instagramfoto’s, geen duidelijke melding voor mentions en DM’s en het ontbreken van een Classic Retweet knop. Niets dat onopgelost blijft  dankzij enkele Chrome extentions.

See you op Twitter.com.

 

EDIT: 14/12/2010

Twitter heeft ondertussen zelf Instagram en anderen geïntegreerd in de rechterkolom. 2 Dagen na mijn blogpost. Goed zo jongens.

Wie nog meer rechtstreeks in zijn Twitterstream wil kan terecht bij Parrotly. Deze Chrome plugin integreert een preview van zowat alles. Win!


Eurostar



25 Social Media Infographs

Gedaan met saaie statistieken. Infographs zijn de future. Hier heb je er enkele over de sociale media:

The conversation Prism

World map of social networks

Make social work

Meer?: 25 Social media infographs.

(Via @Bnox)

Share


%d bloggers liken dit: